




سن فرانسيسكو با تمام زيبايي هاي بي نظيرش يك وجه سياه داره اين شهر بيشترين رتبه رو در افراد مبتلا به ويروس اچ آي وي در تمام آمريكا داراست, اين ويروس كه بعد از مدتي سيستم دفاعي بدن رو از بين مي بره در اين شهر بي داد مي كنهִ بيماري ايدز همون مرحله اي است كه سيستم دفاعي بدن از بين رفته و بيمار در اثر هر گونه مريضي در معرض خطر مرگ قرار مي گيرهִ در اينجا اين بيماري و راهاي پيشگيري از آن به راحتي در اختيار متقاضيان قرار مي گيره به نظر من اين خيلي خوب است كه در مورد اين بيماري حرف زده بشه
افرادي كه مبتلا به ويروس اچ آي وي هستن داراي بيماري ايدز نيستن, امروزه داروهاي زيادي ساخته شده كه مي تونه اين ويروس رو كنترل كنه و از رسيدن اين افراد به بيماري ايدز جلوگيري كنهִ در سن فرانسيسكو افرادي هستن كه ٢٤ سال هست كه خونشون داراي ويروس اچ آي وي هست ولي هيچ گونه علائم بيماري در آنها ديده نمي شه چون ويروس توسط داروهاي مختلف كنترل شده
ويروس اچ آي وي ويروسي نيست كه از طريق داست دادن يا بغل كردن و يا حتي بوسيدن به فرد ديگري منتقل بشه, اين ويروس فقط از طريق تماس خون مبتلا با جريان خون شخص ديگر و يا تماس هاي جنسي بدون حفاظت سرايت مي كنه, افراد مبتلا به اچ آي وي و يا حتي ايدز افرادي هستن مثل همه ما مي توانيم با آنها دوست باشيم حرف بزنيم دست بدهيم و آنها را در آغوش بگيريم, وقتي چند مقاله كه در روزنامه هاي ايران چاپ شده بودن خوندم خيلي احساس ناراحتي كردم در آنها نوشته
شده بود كه جامعه چه از تحصيل كرده و يا بي سواد افراد مبتلا به بيماري ايدز يا ويروس اچ آي وي رو به عنوان افراد محكوم به مرگ نگاه مي كنه مثلا در يك سلماني اگر بگي ايدز داري طرف بيرونت مي كنه و يا دكتر هاي دندانپزشك از معالجه افراد به بيماري آچ آي وي سرباز مي زنندִ اين خيلي غمگين هست كه جامعه اين افراد رو چنين طرد كردهִ
ويروس آچ آي وي خانمان سوز هست بيماري ايدز درمان نداره ولي قربانيان اين ويروس بي گناه هستن آنها مثل همه ما احساس دارن, مثل ما زندگي مي كنن مثل ما اميد دارن مثل ما از تنها بودن متنفرن, اين بيماري كه تراژدي قرن ماست گلوي بشريت رو گرفته پس بياييد
تا دست به دست هم دهيم و براي از بين بردن اين لكه سياه مثل بقيه دنيا بسيج بشويم, شما با باز كردن آغوش دوستي تان به اين بيماران و قبول كردن آنها در جامعه بدون هيچ تبعيض مي تونيد به اين افراد اميد زندگي بدهيد تا آنها خودشان را از انزوا بيرون بيارن و شجاعانه به جنگ اين معضل برونִ به اميد روزي كه براي اين بيماري درمان پيدا بشه
Comments
Salam. Thank you for this post. In the 1980's and 1990's, before the newer drugs were available, I lost several dear friends to AIDS in the San Francisco Bay Area. Those losses continue to be some of the saddest things I ever experienced. As for what is happening with HIV-infected patients in Iran, the numbers of whom are staggeringly higher than are officially announced, I think they are no more victims of the government-led social ignorance than any other group. The truth is that education and dissemination of information are required elements for overcoming this ignorance. Just as our people are forced to learn and memorize useless subjects, they are not taught important things, things which could save their lives, things such as earthquake preparedness, proper sex education, etc. The reality is that individuals can try and inform a few people in their own circles, but until a government has assumed responsibility for managing this plight in all its far-reaching dimensions, there is little hope that things would improve much. Thanks again for this important post.
Nazy | June 22, 2007 6:57 AM
اینجا هوز ملت روشون نمی شه راجع به این چیزا حرف بزنن
شاه رخ | June 22, 2007 7:16 AM
متاسفانه از زمان دولت نهم تبلیغات مربوط به پیشگیری ایدز به طرز محسوسی در سطح شهر تهران کم شده ، شهرستانها که جای خود رو داره
در حالی که آمارها نشون می ده که شیوه ی انتقال بیماری در ایران از اعتیاد تزریقی به سمت رفتارهای جنسی در حال تغییر هست اما مسئولین مربوطه با سانسور نمی خواهند واقعیت رو بپذیرند
امارهای مبتلایان هم جای خود رو دارند ، آمارهای غیر رسمی تا 5 برابر آمارهای رسمی هستند ، اینجا کشور سانسور است وقتی اصل قضیه سانسور می شه معلومه که رفتار جامعه هم با این افراد چگونه می شه
atieh | June 22, 2007 10:03 AM
ممنون از اطلاعاتت.برادر
حامد | June 22, 2007 10:25 AM