يك شب زمستاني در يك شهري كويري

استغفرلله ربی و اتوبی علیه...

خانم بازی می کنی حاجی؟ قباحت داره این کارا!!

بابام جان اینها چیه اینجا مینویسی نمیگی چشم و گوش ما باز میشه

Ha ha Ala Jan! If I didn't know that you have been buried under a ton of end-of-term assignments and exams, shutting yourself out from all parties and events, I might actually think that you are having a good time! You are so funny! Well, keep on dreaming and practicing your writing my friend--vasfoleish, nesfoleish!

اعلی حضرت همایونی جان
الحق و الانصاف که چشم و گوش باز کن بود

سلام،
نوشته هایت خیلی خواندنیست ، مخصوصن از مطلب"برايم مجسمه فروهر بياوريد " خیلی لذت بردم.قلمت پابرجا و ذهنت پربار باد

اعلی جان برای خیلی ها زندگی حکم بلواری را دارد که هر چه هست درون آن هست و خارج از آن نیستی و مرگ است. نگرش برش وار ما همیشه زندگی را تنها در برشی از واقعیت با امتداد و راستایی خاص تفسیر می کند.
دوست دارم این گونه بیاندیشی که گاهی از نیستی هم هستی زاییده می شود؛ وقتی از خود نیست می شویم تا شخصیتی، هویتی، وجودی دیگر از درون ما سر برآورد.
احساس من از نوشته ات این بود که داری به واقعیتی تلخ و گزنده در نگاه انسان ها اشاره می کنی و آن چه نوشتم نیز بازتاب این احساس بود.ء

آقاي اִش بزرگوار

ممنون از كامنت شما و ممنون از اينكه من را براي نوشتن اين نوشته سرزنش نكرديد بلكه در مورد منظور من از اين نوشته صحبت كرديدִ كاملا احساس شما درست است خودم هم در متن بهش اشاره كردم وقتي گفتم

"دستم را در دست هايش حلقه كردمִ دلم مي خواست از اون واقعيت تلخي كه حتي در اوج مستي حسش مي كردم فرار كنمִ نه تنهايي بلكه با اوִ"

و اون تلخي كه درنوشته آوردم درست همان "واقعیتی تلخ و گزنده در نگاه انسان ها "است كه شما بهش اشاره كرديدִ ممنون از شما

جستن
يافتن
وآنگاه
به اختيار برگزيدن
واز خويشتن خويش
با روئي پي افکندن